˙·▪●ما هیچ ، ما نگاه●▪·˙
بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه ی عشق ترست
وقتی خدا مادران را می آفرید در روز ششم تا دیروقت كار می كرد. می دونی چه خصوصیاتی در نظر گرفتم تا درستش كنم ؟ باید قابل شستشو باشه ولی پلاستیكی نباشه. بیش از 200 قسمت قابل حركت داشته باشه كه قابل تعویض باشند. و باید بتونه ازهمه جور غذا استفاده كنه. .باید بتونه هم زمان سه تا بچه رو در آغوش بگیره . با یه بوسه كه از زانوی زخمی تا قلب شكسته رو شفا بده. و همه اینها رو باید فقط با دو تادست انجام بده!!! فقط دو تا دست غیر ممكنه . مطمئنی این یك مدل درست و استاندارده ؟ وقتی بیمار می شه خودش، خودش رو معالجه میكنه و می تونه 18 ساعت در روز كاركنه. فرشته نزدیكتر اومد و زن رو لمس كرد: این كه خیلی لطیفه!! بله لطیفه. ولی خیلی قوی درستش كردم . نمی تونی تصور كنی چه چیزهایی رو می تونه تحمل كنه و بر چه مشكلاتی پیروز بشه! فرشته پرسید : می تونه فكر كنه ؟ خدا پاسخ داد : نه تنها فكر می كنه می تونه استدلال و بحث و گفتگو كنه . خدا اشتباه فرشته رو تصحیح كرد : چكه نمی كنه! - این اشك اشكها روش او هستند تا غمهاش، تردیدهاش، عشقش ، تنهائیش، رنجش و غرورش را بیانكنه . فرشته هیجان زده گفت :خداوندا تو نابغه ای فکر تمام چیز های خارق العاده رو برای ساختن مادرها کرده ای ... فقط یك چیزش خوب نیست. خودش فراموش می كنه كه چقدر با ارزشه!! به راستی چه میماند از آدمی ******* دستور دادم تا بدنم را بدون کفن وتابوت در خاک قرار دهند تا بدنم قسمتی از خاک ایران شود
فرشتهای اومد وپرسید: چرا اینقدر روی این یكی وقت می گذاری؟
و خدا پاسخ داد :
فرشته تحت تأثیر قرار گرفته بود.
این همه كار برای امروز زیاده بقیهاش روبگذار برای فردا و تكمیلش كن.
نمی تونم دیگه آخرای كارمه. چیزی نمونده كه موجودی را كه محبوب قلبم هست رو كامل كنم.
فرشته گونه زن رو لمس كرد: "خدا فكر كنم بارمسئولیت زیادی بهش دادی! سوراخ شده و داره چكه می كنه!"
فرشته پرسید:به چه دردی می خوره؟
جز چراغی روشن به راه آیندگان؟
پس بدانید که راستی بر دروغ
چیره خواهد شد
نیکی بر بدی چیره خواهد شد
پاکی بر پلیدی چیره خواهد شد
بخشایش بر انتقام چیره خواهد شد
آشتی بر جنگ چیره خواهد شد
خرد بر جنون چیره خواهد شد
درستی بر بیراهه چیره خواهد شد
و راستی بر دروغ
و راستی بر دروغ
و راستی بر دروغ چیره خواهد شد
هشدار !!!!!!!!!!!
که آیندگان بر ما قضاوت خواهند کرد
و شما نیز چون من
روزی تن اندر این خاک خسته خواهید کشید.
چه در تنگ چه در دریا..........
به نام آنكه دوستي را آفريد، عشق را ، رنگ را ... به نام آنكه كلمه را آفريد.
و كلمه چه بزرگ بود در كلام او و چه كوچك شد آن زمان كه ميخواستم از او بگويم.
سالهاست دچارش هستم. و چه سخت بود بيدلي را ، ساختن خانه اي در دل.
و اين دل بينهايت، چه جاي كوچكي بود براي دل بيتابش.
او رفت و من نشناختمش . در تمام ميخكهاي سر هر ديوار، آواز غريبش را شنيدم
اما نشناختمش. همانگونه كه بغضهاي گاه و بيگاهم را نشناختم.
فقط آنقدر او را شناختم كه در سايه هاي افتاده به كلامش، به دنبال جاي پاي خدا باشم.
اينجا، هر چه هست، جز با صداقت او و كلام و نقشهاي او، حوض بي ماهيست.
شايد مزرعه اي باشد با زاغچه اي بر سر آن
زاغچه اي كه هيچكس جدي نگرفتش .
اينجا را هديه اش ميكنم. به آنكس كه براي سبدهاي پرخوابمان، سيب آورد.
حيف كه براي خوردن آن سيب، تنها بوديم . چقدر هم تنها ...
ما هیچ ، ما نگاه
عباس کریمی
اهل زرین شهر (کنار کارخانه ی ذوب آهن)
با این پونزده سالی که خدا بهم داده تونستم بیشتر از تافل زبان یادبگیرم
اول مهر رفتم دوم ریاضی!
عاشق فیزیک، زبان، شعر (مخصوصا سهراب سپهری) و... هستم
در ضمن چند وقتیه دارم دنبال خودم می گردم(!)
می تونید کمکم کنید؟
133
