˙·▪●ما هیچ ، ما نگاه●▪·˙
بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه ی عشق ترست
اولين شب جمعه رجب هم گذشت . تو چه آرزو كردي . براي كه حرف هاي دلت را گفتي . آيا فرصت آرزو كردن داشتي و يا خداي نكرده آنقدر گرفتار دنيا شده بودي كه حتي فرصت آرزو براي خود دنيا هم نداشتي. آقا: خيلي ها ديشب براي تو آرزو هايشان را به پنجره فولاد دلشان گره زدند. خيلي ها در سقاخانه خلوت خودشان ، شراب هجرانت را يك بار ديگر نوشيدند و از ته دل فرياد زدند : بيا رجب بوي شعبان مي دهد ، بوي تولد تو ، بوي جاري شدن اميد در رگ حيات بشري ، بوي خوش نرگس هاي پرطراوت انتظار. بوي رهايي از تحجر و تجاهل بشر . آقا: ليله الرغائب ما در فراق تو گذشت . راستي تو چه آرزو كردي ، آقايم فرومايگي بشريت وقتيست كه روياي خويش را به زر و سيم تعبير ميكند. لازمه تقرب به خدا نزديكي به مردم است . مرا دور كنيد ازآنكه ميگويد شمع روشني بخش راه مردمم و به نزديكم آريد آن را كه راه خود در نور مردمان ميجويد . بعضي از چهره هاي ابريشمين در پس پارچه هاي زمخت و خشن نهانند . جبران خليل جبران آدمک مرگ همین جاست بخند دست خطی که تو راعاشق کرد شوخی کاغذی ماست بخند آدمک خرنشوی گریه کنی کل دنیاسراب است بخند آن خدایی که بزرگش خواندی به خدامثل تو تنهاست بخند......................! خدایا ! به بزرگی این30روز قشنگ،به نم نمک زمزمه های زلال ماه،به شیرینی شکفتن مولود اول رجب، و حال که ماه رجب با همه فضیلتش در خانه دل ما اطراق کرده، تا فرصت هست نام ما را در لیست رجبیون ثبت کن ...
به نام آنكه دوستي را آفريد، عشق را ، رنگ را ... به نام آنكه كلمه را آفريد.
و كلمه چه بزرگ بود در كلام او و چه كوچك شد آن زمان كه ميخواستم از او بگويم.
سالهاست دچارش هستم. و چه سخت بود بيدلي را ، ساختن خانه اي در دل.
و اين دل بينهايت، چه جاي كوچكي بود براي دل بيتابش.
او رفت و من نشناختمش . در تمام ميخكهاي سر هر ديوار، آواز غريبش را شنيدم
اما نشناختمش. همانگونه كه بغضهاي گاه و بيگاهم را نشناختم.
فقط آنقدر او را شناختم كه در سايه هاي افتاده به كلامش، به دنبال جاي پاي خدا باشم.
اينجا، هر چه هست، جز با صداقت او و كلام و نقشهاي او، حوض بي ماهيست.
شايد مزرعه اي باشد با زاغچه اي بر سر آن
زاغچه اي كه هيچكس جدي نگرفتش .
اينجا را هديه اش ميكنم. به آنكس كه براي سبدهاي پرخوابمان، سيب آورد.
حيف كه براي خوردن آن سيب، تنها بوديم . چقدر هم تنها ...
ما هیچ ، ما نگاه
عباس کریمی
اهل زرین شهر (کنار کارخانه ی ذوب آهن)
با این پونزده سالی که خدا بهم داده تونستم بیشتر از تافل زبان یادبگیرم
اول مهر رفتم دوم ریاضی!
عاشق فیزیک، زبان، شعر (مخصوصا سهراب سپهری) و... هستم
133
